مصفا از آغاز تا امروز ( بخش سوم )

بسم الله الرحمن الرحيم<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

شاید برخی از کسانی که این چند نوشته را می خوانند، تصور کنند من در نگارش مطالب مربوط به مصفا اغراق کرده ام. البته باید بگویم من نظر خودم را می نویسم و هرگز مدعی نیستم که این برداشت ها حکایت از حقیقت می کنند. اما خوشبختانه سه چهارم مصفا اکنون در کمال سلامتی در تهران هستند و طبیعتا می توانند صحت یا سقم این عبارات را تایید کنند.

مصفا ظرف مدتی کمتر از دو یا سه سال، تبدیل به یک حرکت گسترده در مجموعه علوی و موسسات وابسته شد. ارتباطات شخصی اعضای این گروه، و دایره نفوذ ایشان روی دانش آموزان روز به روز در حال گسترش بود ( و البته به آفات این مساله درمورد خودم، پیش تر اشاره کرده ام ). اقتضای سنی مخاطبین مصفا این بود که همه چیز را از زاویه احساسی و عاطفی مورد نقد قرار می دادند. ملاک سنجش هرچيز در نزد ايشان حب و بغض بود. به همین دلیل اگر یکی از اعضای گروه ( به عنوان مثال، خود اینجانب ) سلوک و منش خاصی داشت، ناخواسته آن را به دانش آموزان منتقل می کرد. من یادم نمی آید که آقایان صدقی، اسماعیلی و مقصودی خود را در منصب الگو یا مربی قرار داده باشند اما واقعیت تلخ این بود که چشم بچه ها به ما بود ( مطلب « تقصیر معلم است » را بخوانید ). می گویم تلخ چون در مورد خودم، احساس می کنم که محور اين جاذبه خودم بودم نه اعتقادم ( مطلب « بیاییم همه را جذب کنیم » را بخوانید ). گاهی اوقات وقتی در رفتار برخی دانش آموزان دقیق می شدم، می دیدم که در واقع دارند از آقای ... یا ... و یا خود من تقلید می کنند. این آغاز مصیبت بود ( البته برای من که حواسم جمع نبود ).

همین جا لازم می دانم یک نکته مهم را یادآور شوم. یکی از فارغ التحصیلان دوره چهلم علوی، در کامنتی برای مطلب قبلی، به اثر زودگذر مجالس مذهبی بین دانش آموزان اشاره کرده و به همان دلیل اینگونه حرکات را بی فایده خوانده بود. سال هفتاد و هشت که ایشان در مقطع سوم دبیرستان تحصیل می کردند، در منزل یکی از هم دوره ای های ایشان ( آقای محمد شهرابی ) مجلس روضه تشکیل شد. خوب یادم هست که آن روز مثالی را در مورد اثر مجالس ذکر مصیبت اهل بیت علیهم السلام طرح کردم و تصور می کنم آن مثال، پاسخ این دوست عزیزم را خواهد داد. حمام رفتن، بدن افراد را پاک و نظیف می کند اما تضمینی برای عدم آلودگی مجدد نمی آورد. انسان احمق، کسی است که پس از خروج از حمام، خود را بلافاصله داخل لجن جوی آب بیندازد ( حکایت امثال ما ).

برگزاری مجلس روضه در منزل بزرگان مجموعه علوی مانند جناب آقای حاج حسین کرباسچیان، جناب آقای دکتر علیرضا رحیمیان، جناب آقای دکتر سیدمحمد بنی هاشمی و دیگران، خود گواهی روشن بر اهمیت تربیتی این مقوله بود. البته نمی خواهم بگویم که هدف آن جنابان از اقامه مجلس، مسایل حاشیه ای تربیتی بود و احتمالا به دلیل تعظیم شعائر، روضه تشکیل می دادند اما این نقطه مهم را نیز در نظر داشتند. سال تحصیلی با فاطمیه آغاز می شد و با ماه صفر به پایان می رسید. در این بین، هر مناسبت، مجلس خاص خودش را داشت.

اقدام دیگری که توسط مصفا ( البته به طور مشخص آقای مقصودی ) انجام پذیرفت، تشکیل گروه های سرود دانش آموزی بود. این گروه ها هسته مرکزی تیم های حرفه ای امروزی را به وجود آوردند. نخستین سرود حرفه ای آقای مقصودی که به مناسبت غدیر توليد شد، اجرایی نیم ساعته داشت و از این لحاظ پدیده ای بی سابقه و بدیع بود. جناب آقای دکتر محمدعلی فیاض بخش که در آن زمان مدیریت مدرسه راهنمایی نیک پرور را برعهده داشت، در توصیف سرود مورد اشاره گفت: « کار آقای مقصودی، سرود نبود؛ جزوه بود ». واقعیت آن است که حرکت غیر قابل تقلید آقای مقصودی، سنگ اساس فعالیت جدید اعضای گروه بود. فاطمیه همان سال، آقای اسماعیلی سرودی را تنظیم کرد که دانش آموزان دوره سی و نهم علوی آن را اجرا کردند. سرود مزبور که ترکیبی زیبا و سنجیده از چند تصنیف محزون در رثای بانوی دوعالم بود، توسط رادیوی سراسری ضبط شد و بخش هایی از آن در چند نوبت پخش گردید. من شخصا استعدادی در زمینه ساختن سرود ندارم و تنها یک سرود به مناسبت نیمه شعبان برای دانش آموزان دوره پنجم امیر تنظیم کردم که مدیریت اجرایی آن بر عهده آقای امیرحسین نوری بود اما خودم حتی یک بار هم اجرای آن را ندیدم. آقای صدقی نیز فعالیت هایی در این زمینه داشت اما یکه تاز این میدان، آقای مقصودی بود. سرودهای قوی ایشان در مناسبت های مختلف مذهبی، موجب شکوفایی استعداد جوانانی مانند آقایان سیدهادی گرسویی و عباس جواهری شد که اگر آن روز سمت دانش آموزی را داشتند، امروز باید آنها را در زمره قوی ترین و حرفه ای ترین خوانندگان آلبوم های مذهبی برشمرد. آلبوم های سرشک بهار، نجوا ( یک و دو )، تمنا و غیره از محصولات همین دوستان جوان تر است. البته در حاشیه تولید این آلبوم ها، مشکلاتی نیز ایجاد شد که جلوتر اشاره خواهم کرد. ( ادامه دارد ... )

 

 

/ 7 نظر / 36 بازدید
Kamran

سلام آقای فرهمند چرا آقای مقصودی دیگه سرود نمیسازه؟ شما چند نفر ببخشید ها چرا اینقدر مودی هستین؟ یهو میخونین. یهو نمیخونین. این چه رسمشه آقا؟ ما با صدای شماها حال میکردیم و هنوز هم میکنیم. خیلی صفا داشتین. چرا دیگه باهم نمیخونین؟ مشکلی پیش اومده؟ جواب بدید. من با همدوره اي هام شرط بستم که مصفا بازهم با هم ميخونن. برای دل امام زمانشون

مصطفی صحرایی

با سلام اولا از پویایی این بلاگ خیلی خوشحالم ، محسن خان دست مریزاد. البته نشاط بلاگ فقط به نویسنده نیست ، این بلاگ خواننده های خوبیم داره. اما چند نکته: ۱. من خودم طرفدار مجالس روضه هستم و اینکه به قول حاج محسن باعث پاکی روح آدم میشه . ۲. من معتقدم تاثیر این مجالس مقطعی و زودگذره لذا آدمایی که خیال میکنن همه دینداری اینه که آدم از این مجلس بره اون مجلس معمولا خیلی جاها کارشون بیخ پیدا می کنه. به نظر من آدم باید برنامه های دیگه ای هم برای تربیت خودش داشته باشه و در کنار اون روضه هم بره اینطوری تاثیر روضه هم عمیق تر میشه هم موندگارتر. اما متاسفانه تصور خیلی از فارغ التحصیلای مدرسه های مذهبی اینه که دین یعنی همش روضه و سینه زدن و خودتو خونی مالی کردن . بعدشم هر غلطی دلشون بخواد می کنن. ۳. مساله دیگه ای که طرح کردم مجالس امروزی بود و مداحی حرفه ای . باز هم می گم ای کاش سبک و سیاق مجلس ما هم مثل پدربزرگهامون بود ساده و آماتور ، بدون آمپلیفایر ولی با صفا و خلوص و دلهای سوخته...

تبعيدی

با سلام خدمت آقا مصطفی. برادر محترم به هر چيزی گير می دی به آمپلی فاير و اکو گير نده. امثال من به مدد همين اختراع بزرگ مداح شده ايم. لذا اگه می خوای به تير غيب مداحان بااخلاص اهل بیت دچار نشي پاتو از کفش اکو و آمپلی فاير - علیهما السلام - خارج کن. ارادتمند تبعيدي

محمد

سلام يه سوال داشتم می خواستم بدونم قيمت چنده؟ مظنه دستم بياد..... تبليغو می گم. کلی قيمت گرسويی و جواهری رفت بالا..... می گن به لطف شما تمنا و نجوای ۱ و ۲ هم کمياب شده....!!! شوخی کردم به دل نگيرين.ياعلی

رحمانی

سلام جناب اقای فرهمند. من دنبال کلیپ "کربلا منو دیوونه کرده منو اواره کرده..." مال سرشک بهار میگردم. اگه فایلش رو دارین میشه برام بفرستید؟ لطف میکنید.

درخواست مهم

با سلام سالها پیش نوار کاستی شامل سرودهایی در وصف مولا علی (ع) از آشنایی دور هدیه گرفتم که بسیار زیبا بود وخیلی هم گوش میدادم اما یک روز یکی از دوستانم آن را به امانت برد وبا بهانه خرابشدن کاست حتی لاشه آن را تحویلم ندادسالها از آن ماجرا میگذرد نه دیگر به آن آشنا دسترسی دارم ونه هوای آن سرودها ازدلم بیرون رفته خیلی جستجو کردم حتی بارها در قم دنبال نوارش بودم چون فکر میکرم در آنجا تولید شده باشد در تمام این سالها قسمتهایی از سرود را که در ذهن داشتم با خود زمزمه میکردم و همیشه بخاطر از دست دادن آن نوار افسوس میخوردم و چشمم همچنان دنبالش بودتا اینکه با جستجوی بسیار در اینترنت و دانلود سرودهای مختلف توانستم به چندتای آنها در قالب ویدئویی دست پیداکنم اما هنوز هم دنبال تمام آتها بودم و هنوز هم نمیدانستم منبع آنها کجا بوده تا اینکه درجستجو های بیشتر بطور اتفاقی در سایت آپارات شخصی به نام محمد با قراردادن برخی از آنها منبعشان را دبیرستان علوی ( نیک پرور) 13رجب 77 و جایی هم78 ذکر کرده بود با جستجوی این منبع به وبلاگ شما رسیدم و از شما عاجزانه تقاضا دارم اگرآن سرودها را در اختیار دارید بطور کامل فایل صوتی ان را برایم

یار

شاید حرکت مصفا که بسیار عالی است اکنون تبدیل به هیئت های خود سر شده است که بدون مشورت کار می کنند