یادداشت هایی نه چندان متفاوت

دست نوشته های شخصی محسن فرهمند آزاد

بوی انکسار

به نام آب، به نام فرات، نام شما

من آفریده شدم تا کنم سلام شما

نوشته اند به روی جبین ما دو نفر

شما غلام حسین و منم غلام شما

خوشا به حال پر و بال این کبوترها

گهی به بام حسین و گهی به بام شما

تو آن همیشه امامی و ما همان مأموم

به قامتی که گرفتیم با قیام شما

تو ماه بودی و نزدیک آب ها که شدی

تمام علقمه پا شد به احترام شما

هزار باده، هزاران پیاله می رویید

همینکه تیر رسید و شکست جام شما

همینکه ناله ی أدرک أخایتان پیچید

شکست قامت طوبایی امام شما

مسیر علقمه را بوی انکسار گرفت

چه حس بی رمقی بود در کلام شما؟!

به حال و روز بلندای تو چه آوردند؟

تمام علقمه پر گشته از تمام شما

 

سروده: علی اکبر لطیفیان

تصویر: علیرضا تینای طهرانی

  
نویسنده : محسن فرهمند آزاد ; ساعت ۱:٥٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ دی ۱۳۸٧
تگ ها :